Tekstvak: Petique; het verhaal… Het sneeuwde steeds harder. Vanaf onze plek midden op de ijskap zagen we de bergen om ons heen snel verdwijnen in de nevel van de bui. Afgaand op ons gevoel liepen we in de richting van de bergpas waarachter we de volgende berghut zouden vinden. Het zicht nam steeds verder af en het werd me duidelijk dat we onze koers moesten bepalen. Snel pakte ik mijn kompas en peilde de ligging van de pas. Ik richtte het vizier op het laagste deel in de kam, om het doel en de juiste richting vast te stellen. We vervolgden onze weg al zigzaggend tussen gletsjerspleten, over sneeuwbruggen en langs scherpe ijstorens. Op gezette tijden controleerde ik de juiste koers en stelde de route iets bij. De sneeuwstorm bulderde om ons heen toen we de voet van de rotsen bereikten. Twintig meter hoger kon ik de pas zien liggen. Snel klauterden we naar de rand. Net zo onverwachts als hij was gekomen, verdween de bui. Eenmaal op de graat keek ik over mijn schouder en zag onze stappen in de rulle sneeuw. De sporen kronkelden langs een denkbeeldig rechte lijn terug naar het midden van de ijskap. Het doel was bereikt. Ik veegde de sneeuwvlokken van mijn kompas en stak hem veilig in de rugzak. Tien minuten later ploften we neer bij het knappend haardvuur in de hut. Tevreden en voldaan.

Over Petique...
Tekstvak: Noord Tekstvak: Oost Tekstvak: Zuid Tekstvak: West Tekstvak: Petique

Terug